DUTCH Een nieuw hoofdstuk!
February 9, 2020

“Ik realiseer me deze dagen pas echt hoe vet het is wat we al gedaan hebben”, zeg ik tegen Suus terwijl ik naar buiten de kuip in stap. “Echt he!? We zijn gewoon met de boot naar de stad gevaren waar ik gestudeerd heb, Lissabon”, reageert ze. “Jaaa! En hoe vet was Marokko! Het is ongelooflijk hoe ver we al zijn, maar ik heb het gevoel dat we nu pas de tijd hebben om daar bij stil te staan ofzo.” Suus knikt instemmend terwijl we verder kletsen en ze naar binnen stapt om zich alvast klaar te maken voor haar tweede slaap. Mijn wacht is net begonnen, de volle maan schijnt op de enorme golven die onder ons door rollen.

21 augustus zwaaiden we met tranen in onze ogen vrienden en familie uit in Amsterdam. We hadden de boot vol gestopt met alle spullen die we dachten nog nodig te hebben en gooiden de trossen los. Een totale chaos van hout, nog niet uitgezochte dingen, te veel kleding en onderdelen voor klussen die nog gedaan moesten worden. De boot was in basis veilig en klaar maar er moest nog veel aangesloten en afgerond worden. De kluslijstjes waren nog ellenlang en we hadden nog wel een jaar (of twee) bezig kunnen zijn.

We wilden zo snel mogelijk de golf van Biskaje oversteken omdat het daar in het najaar redelijk kan spoken. Nadat we in Scheveningen vertrokken voor een dagje kilometers maken naar het zuiden, kwamen we onverwacht 7 dagen later, non-stop varen, in Falmouth aan. Daar wachtte ons keihard klussen om een aantal dingen af te ronden voor de eerste meerdaagse oceaan tocht. We waren nog duidelijk in de overdrive.

Waar we prachtige verhalen lazen over het mooie Engeland dachten wij alleen maar aan de kluslijst. We hielden onszelf voor; “Engeland kunnen we altijd nog makkelijk naar terug!”. De pub en de pie hebben we gelukkig nog net wel afgevinkt maar tot zuid Portugal hebben we eigenlijk geen moment rust genomen. We konden de to-do lijst niet loslaten en na 1.5 jaar refitten kwamen er na de eerste oceaan tochten alleen maar nieuwe klussen bij; dit lijntje daar is net niet handig, we moeten een extra katrol hebben hier, hier slijt het wel erg hard, dat moet anders, de gescheiden accubanken werken niet fijn, de koelkast trekt nog teveel energie. De kluslijst bleef groeien. In Faro, Zuid Portugal, trokken we aan de rem, het was duidelijk dat we even “vakantie” moesten nemen. We waren bekaf. Was dit waar we het voor deden?

Ja, je hoorde mensen het zeggen. “Vertrekken is klussen op mooie bestemmingen”, maar dit was toch wel een beetje overdreven? Of zeurden we gewoon, moesten we vroeger opstaan om ook nog die musea en kerken te bezoeken? Gelukkig was het duidelijk als we naar andere boten keken; we waren nog wel overdreven druk.

Laten we wel zeggen; we genieten enorm van klussen. Maar dit putte ons uit. We spraken in Faro uit dat het anders moest. We werden chiller met de planning. Maar de kluslijst bleef nog lang. We hielden 2 weken vakantie. Heel veel kiten en alleen kleine leuke klusjes en onderdelen shoppen.

Toen we na Marroko op de Canarische eilanden aankwamen waren we weer opgeladen om 4 weken full time te klussen. Elke dag streepten we klussen af en na een heerlijk oud en nieuw feestje ging de vaart er echt in. Met elke klus kwam vertrek maar ook een heerlijk gevoel dichter bij. Ik werd weer enorm verliefd op de boot. Alles viel op z’n plek. Klussen die daarvoor lage prio hadden konden eindelijk weggestreept worden. De omvormer voor 220 volt, de waterniveau meter, de accubanken koppelen, de wind generator aansluiten, de laatste zonnepanelen aansluiten, het indicatorscherm van de buitenverlichting, het temperatuur alarm van de motor, de deksel isolatie van de koelkast, extra bilgepompen en alarmen, roestplekjes schilderen. We bleven maar strepen terwijl we ook nog uren maakten voor opdrachten om het reisbudget aan te vullen, we alle administratie voorbereidden om Europa voor een lange tijd te verlaten en alle laatste (mentale) voorbereidingen deden voor onze allereerste oceaan
oversteek. Hier hadden we 2 jaar alle energie die we hadden, alle vrije uurtjes en nachten slaap voor geïnvesteerd. Alles viel op z’n plek.

Was het alles waard? Ja! 100% ja. Ja, we hebben nauwelijks wat gezien van alle prachtige plekken tot nu toe. En ja, we hebben te vaak nog oogkleppen op gehad en in de buffelmodus gestaan met als doel Yndeleau klaar te maken zoals we voor ogen hebben. En ja misschien hadden we de voorbereiding een jaar (of twee) langer kunnen doen of met een iets minder resultaat tevreden kunnen zijn. Maar dit is onze style denk ik… We houden van die druk. We houden van bijna onmogelijke doelen.

Het is wel duidelijk dat we moeten leren hier béter en realistischer mee om te gaan. We leren onszelf beter kennen en alhoewel we nog steeds in veel valkuilen trappen, gooien we deze kuilen voor mijn gevoel nu achter ons dicht, of leren er makkelijker uit te komen. Ik merk dat daarnaast vriendschappen verdiepen. Ik huil voor het eerst bij films. Onze relatie versterkt. En ik leer allemaal nieuwe vaardigheden.

En nu Zuid Amerika bijna in zicht is, voelt het ook alsof Yndeleau en wij er, letterlijk en figuurlijk, bijna zijn. Het voelt als een nieuw hoofdstuk met een betere balans. Kitesurfen, digitaal en nomadisch geld verdienen, genieten van het leven en elkaar; vrienden ontvangen, duiken, wandelen en zeker nog veel klussen om Yndeleau te onderhouden en steeds mooier te maken. Met een veel kleine kluslijst, geen harde deadlines en een wit strand moet dat gaan lukken!

Sent from Iridium Mail & Web.

7 Comments

  1. Leo Broos

    Met veel genoegen lees ik al jullie berichten.
    Het is heel leuk om te lezen wat jullie doen, zien en denken.
    Voor al ook omdat het op zo’n prettige manier geschreven is.
    Fijn, dat ik ook geniet van alles wat jullie meemaken.
    Succes met de verdere tocht en behouden vaart.
    En blijf maar leuk schrijven over alle bijzondere dingen, die nog komen.
    Groet,
    Leo Broos.

  2. Niek

    Veel plezier in zuid-Amerika. Stoor je niet aan hun manier van doen want die snappen echt niet waarom je haast hebt. Daar kunnen wij nog wat van leren..

  3. Daan

    Leuk!! Mooi verhaal!! Ik lees alles en volg jullie op de voet via de gps link!! Succes met de laatste mijlen tot de Cariben!! ☀️👍😎 Daan!!

  4. Ingrid Steneker

    Mooie verhalen, leuk om jullie te volgen! Geniet van Barbados en je ouders die daar komen Jurre☀️🏝

  5. Hans Van berkel

    Echt leuk om deze verhalen te volgen. Blijf genieten!!

  6. Eppo

    Met een diepe buiging en bewondering voor jullie!

  7. Yndeleau

    Dankjewel Eppo!! Superleuk dat je zo met ons meeleeft, we worden blij van je berichtjes.

Submit a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.